AK Parti’de İmtihanın Eşiği: İdealizmden Sermaye Manipülasyonuna

✨ Yazıyı özetle ve sesli okuDil TürkçeEnglishDeutschالعربية

Özet ve ses yapay zekâ tarafından oluşturulur; ses gerçek bir kişiye ait kayıt değildir. Ayrıntılar için yazının tamamını okuyun.

Mustafa ÖZBAY/ Ekonomist-CFO-Yazar

FreeNews.TR/ AK Parti’de İmtihanın Eşiği: İdealizmden Sermaye Manipülasyonuna

Kâdisiye Savaşı’nın ardından Sasani İmparatorluğu’nun paha biçilemez hazineleri Medine sokaklarına döküldüğünde, herkes büyük bir zafer gururu ve şaşkınlıkla bu zenginliği izliyordu. Ancak adalet timsali Hz. Ömer, o ihtişamlı manzara karşısında gözyaşlarına hakim olamamıştı. Kendisine neden ağladığı sorulduğunda verdiği cevap, çağlar ötesine ışık tutan bir kehanet gibiydi: “Bir millete bu şekilde dünya zenginliği verildiğinde, aralarına mutlaka kin, kıskançlık ve çekememezlik girer. Şüphesiz dünyalık hırsı bir topluma girdiğinde, sonunda birbirlerine düşerler.”

Hz. Ömer’in endişe ettiği o sınav, tarih boyunca muhafazakâr ve İslami iddialarla yola çıkan her hareketin önünde en çetin imtihan olarak durdu. Bugün AK Parti iktidarının geçtiği patikaya baktığımızda, bu tarihsel ikazın ne kadar yakıcı bir gerçekliğe dönüştüğünü üzülerek izliyoruz.

Mücadelenin ve İnancın Zafer Yılları

AK Parti, vesayetin çelik zırhlarla toplumun üzerine çöreklendiği, Anadolu insanının hor görüldüğü ve millet iradesinin yok sayıldığı en zor şartlar altında iktidara geldi. O yıllar; samimiyetin, adanmışlığın ve çetin bir varoluş mücadelesinin yıllarıydı.

• Yıllarca milli iradeyi vesayet altında tutan askeri vesayete ve bürokratik oligarşiye karşı tarihi bir duruş sergilemek,
• Yargıyı milletin vicdanı yapmak yerine ideolojilerin sopası haline getiren yargı vesayetini tasfiye etmek,
• Devletin ve finans sisteminin kılcal damarlarına sızmış masonik yapılanmalar ve küresel odaklarla cesurca mücadele etmek,
• Ekonomik alanda kısa sürede kişi başı milli geliri 3.000 dolardan 10.000 dolar seviyelerine çıkartarak neredeyse 3’e katlamak ve halkın refah seviyesini toplumun her kesiminde hissedilir biçimde yükseltmek,
• 28 Şubat sürecinin silip süpürmek istediği inançlı nesillerin hakkını teslim etmek,
• Katsayı adaletsizliğini kaldırıp İmam Hatipli gençlerin önündeki barikatları yıkmak,
• Kur’an kursları ve dini eğitim üzerindeki baskılara son vermek,
• Yıllarca fethi ve bağımsızlığı simgeleyen Ayasofya’yı yeniden ibadete açmak,
• Taksim’e, İstanbul’un kalbine o manevi mührü vurmak…

Tüm bu adımlar, sadece siyasi vaatler değil; bu toprakların öz evlatlarının onlarca yıllık duasının, gözyaşının ve bedel ödenmiş şerefli mücadelesinin meyvesiydi. Taban, bu kazanımları helal bir davanın zaferi olarak gördü ve karşılıksız bir sadakatle iktidarın arkasında durdu.

İdealizmden Sermaye Manipülasyonuna

Ancak ne yazık ki, imtihanın en zoru yoklukla değil, bollukla olandı. Askeri ve yargısal vesayetler, masonik odaklar birer birer aşılırken; en büyük tehlike içeriden, muhafaza edilemeyen nefislerden geldi. Mücadelenin yerini iktidar konforu aldıkça, o ilk yılların dervişane ruhu yerini gücün ve servetin ihtişamına bıraktı.

Geçmiş yıllarda Sabah gazetesine yaptığım açıklamalarda bu tehlikeye dikkat çekmiş; 1900’lü yılların başlarında ortaya çıkan Ponzi dolandırıcılığının son yüzyılda binlerce kişi tarafından milyonlarca insanı mağdur etmek için kullanıldığını, bu çarkın bundan sonra da farklı finansal piyasalarda ve sektörlerde biçim değiştirerek insanları dolandırmaya devam edeceğini vurgulamıştım. O gün “Çok para kazanma hırsı insanların gözünü kör ediyor” derken ne kadar haklı olduğumu zaman bir kez daha gösterdi. Keşke yanılsaydım… Ne acıdır ki bu hırs ve körleşme, bugün sadece sokaktaki açgözlü yapıları değil, kamu gücünü elinde tutan bürokratik elitleri ve iktidar çeperindeki yeni zenginleri de esir almış durumda.

Özellikle son yıllarda borsa, fon manipülasyonları, finansal spekülasyonlar ve kamu imkânlarının belirsiz kanallarla aktarılması üzerinden yükselen yeni bir zenginleşme modeli peydah oldu. “Alın teri” ve “helal rızık” gibi İslam iktisadının temel taşları, finansal oyunlarla bir gecede katlanan servetlerin gölgesinde kaldı. Bilgi sızdırma (insider trading), borsa manipülasyonları ve spekülatif kazançlar, İslami fıkıhta “gharar” (belirsizlik/risk suiistimali) ve haksız kazanç kapsamında değerlendirilip açıkça menedilmişken; üst yönetimlerin bu yollarla devasa servetler biriktirmesi derin bir ahlaki kırılmayı beraberinde getirdi.

Tabanın Sefaleti, Tavanın Şatafatı

Bugün gelinen noktada acı olan şudur: İktidarı omuzlarında taşıyan, vesayet odaklarına karşı göğsünü siper eden, 28 Şubat’ın ayazında cop yiyen, Ayasofya açıldığında gözyaşı döken geniş halk tabanı (yani davanın asıl sahipleri) derin bir ekonomik kriz, enflasyon ve yoksullukla mücadele ediyor. Mutfağındaki yangını söndürmeye çalışan sadık taban, kanaat etmekle ve sabırla imtihan edilirken; üst yönetimlerin, bürokratik elitlerin ve iktidar çeperindeki yeni zenginlerin şatafatlı yaşamları, lüks araç konvoyları ve helal-haram çizgisi aşılmış servet birikimleri kamuoyunun vicdanını kanatıyor.

İslam iktisadı son derece nettir:

“İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır.” (Necm Suresi, 39)

“Mallarınızı aranızda haksız ve bâtıl yollarla yemeyin…” (Bakara Suresi, 188)

Alın teri kurumadan hakkın verilmesini emreden, yetim hakkını ve kamu malını (beytülmalı) korumayı en büyük ibadet sayan bir medeniyetin mirasçıları; bugün borsa spekülasyonları, şaibeli ihaleler ve fon manipülasyonlarıyla zenginleşmeyi olağan görüyorsa, burada çok ciddi bir pusula kaybı var demektir.

Hesap Vakti: “Herkes Paraları Beytülmala İade Edecek!”

Nitekim kulaklara kadar çalınan bu çürütme ve kirli oyunlar, nihayet iktidarın en tepe noktasına ulaştı. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kendisine sunulan fon manipülasyonu raporları ve sunumlar karşında âdeta çıldırdığı, öfkesine hakim olamayarak kükrediği kulislere yansıdı: “Herkes bu paraları derhal Beytülmala iade edecek! Bu kirli çarka kim bulaştıysa tek tek hesap verecek!”

Bu kararlılığın ilk somut adımı olarak bugün itibarıyla bürokraside ve yönetim kademelerinde görevden almalar ve “istifası istenenler” silsilesi görülmeye başladı. Ancak şu gerçek çok net görülmelidir: Sessiz sedasız görevden çektirmek ya da istifa ettirmek asla yeterli değildir!

Burada adaletle ve titizlikle hareket edilmesi gereken hayati bir nokta vardır. Bu tür manipülasyon ve dolandırıcılık sistemlerinde piramit misali en az 5 ayrı halka bulunur. En tepedeki 1. halkayı kurucular, manipülasyonu kurgulayanlar ve en çok kazananlar oluştururken; en alt halkayı ise sistemin ne olduğundan habersiz, sadece birikimini korumaya çalışan ve en çok kaybeden kitle oluşturur. Yapılacak operasyonlarda ve soruşturmalarda bu halkalardaki kişilerin konumu milimetrik olarak belirlenmeli, cezalar ve yaptırımlar bu hiyerarşiye göre verilmelidir.

Ayrıca, fonların sunduğu yüksek getiri oranını görüp, sadece finansal bir imkândan yararlanmak amacıyla bu fonlara yatırım yapan gerek bürokrasideki gerekse avamdaki masum insanları, kazansınlar ya da kaybetsinler, sırf bu fonları aldılar diye toptancı bir yaklaşımla olumsuz yargılamak ve suçlu ilan etmek doğru değildir. Kurgulayan, manipüle eden ve yetkisini kötüye kullanan ile sadece finansal sisteme güvenip yatırım yapan masum kitle birbirine karıştırılmamalıdır.

Eğer bu davanın, askeri vesayetlere, yargı kumpaslarına ve masonik odaklara karşı yürütülen o onurlu mücadelesiyle kazanılan ve son dönemdeki ahlaki erimelerle zedelenen itibarı yeniden kazanılmak isteniyorsa;

1. Sistemi kuran, kamu imkânlarını ve borsa manipülasyonlarını şahsi servetine dönüştüren tepe halkadaki isimler tek tek kamuoyuna deşifre edilmelidir.
2. Haksız ve şaibeli kazanç yoluyla elde edilen tüm servet son kuruşuna kadar Beytülmala irat kaydedilmelidir.
3. Bu manipülatif zihniyet, emsal teşkil edecek en ağır hukuki ve vicdani cezalara çarptırılmalıdır.

Gizlilikle yürütülen istifalar ya da toptancı suçlamalar, toplumun vicdanındaki yarayı sarmaya yetmez. Hz. Ömer’in adalet anlayışı; kul hakkını gasbeden gerçek sorumlulardan, makamına bakılmaksızın meydanda hesap sorulmasını ve kurunun yanında yaşın yanmamasını gerektirir.

Sonuç: Kâdisiye’nin İkazına Dönüş

AK Parti iktidarı; askeri ve yargısal vesayetleri yıkarak, kişi başı milli geliri 3’e katlayıp halkın refahını yükselterek, karanlık yapıları tasfiye ederek, Ayasofya’yı açarak ve İmam Hatiplerin önünü açarak tarihe altın harflerle geçecek işler yaptı. Ancak bu devasa manevi, siyasi ve ekonomik kazanımların üzerine bina edilen yapı, iktisadi ahlakın ve adalet duygusunun yitirilmesiyle çatırdamaktadır.

Siyasi başarılar, ekonomik hamle geçmişi ve tarihi semboller; haksız zenginleşmenin, kul hakkının ve ahlaki erimenin üzerini örtmeye yetmez. Hz. Ömer’in Kâdisiye hazineleri karşında ağlamasına neden olan o endişe, bugün muhafazakâr siyasetin tam merkezinde tecelli etmiştir. Zenginliğe ve güce yenik düşen bir yapının, geçmişteki başarılarıyla sonsuza kadar ayakta kalması mümkün değildir.

Gerçek bir özeleştiri yapılmadığı, Beytülmal anlayışına tam manasıyla dönülmediği, suçluların deşifre edilip yargı önünde hesap vermediği ve “helal kazanç” ilkesi yeniden egemen kılınmadığı sürece; kazanılan tüm mevziler, lüks ve şatafatın gölgesinde anlamını yitirmeye mahkûmdur.

FREENEWS · OKUMAYA DEVAM

Bunlar da ilginizi çekebilir

Jeopolitik Analiz ve Dosya“BOP TIKIR TIKIR İŞLİYOR..!” MU?!Habere geç →Kültür, Hafıza ve DirenişYemen’de Husi karşıtı sivil tepki: Kadınlar ve çocuklar sokaklara döküldüHabere geç →Kültür, Hafıza ve DirenişAlimler Buluşması’nda sert özeleştiriHabere geç →Saha Raporları / Gönüllü MuhabirlerHusiler:”Allah’ın yardımıyla birçok Müslümanı öldürdük”Habere geç →Jeopolitik Analiz ve Dosyaİran’ın Mezhepçilik Fitnesi: Yemen’den Irak, Suriye ve Afganistan’a Uzanan Kanlı MirasHabere geç →